Szybki PIT przestrzega przed błędami w zeznaniu Drukuj Email
środa, 23 lutego 2011 14:56

Okres kampanii rozliczania PIT-ów, to czas, kiedy wielu podatników zostaje wezwanych do urzędów skarbowych. Główną przyczyną tych wezwań są błędy w formularzach PIT, których to błędów urzędnicy nie mają prawa sami usunąć. Takich błędów i zarazem "błahych" powodów wezwania podatników do urzędu jest sporo, a jedynym sposobem na ich wyeliminowanie jest uświadomienie sobie ich istnienia. Właśnie dlatego SZYBKI PIT stworzył poniższy, krótki informator o najczęściej popełnianych błędach. Mamy nadzieję, że stanie się on materiałem pomocnym każdemu, kto będzie samodzielnie wypełniał swoje zeznanie za 2010 rok i wierzymy, że przyczyni się do zaoszczędzenia czasu podatników, który przez nieuwagę, trzeba niekiedy poświęcić na wizytę w urzędzie.

Brak podpisu podatnika
Podatnicy często zapominają, że ich zeznanie to dokument, który musi być podpisany, ponieważ bez tego nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Podpisy powinny się znaleźć w rubryce 326 (PIT-36) lub w rubryce 138 (PIT-37). Jeśli zaś rozliczamy się wspólnie z małżonkiem to w formularzu PIT-36 ten małżonek, którego dane zostały wpisane w części B1 formularza podpisuje się w rubryce 326. Drugi małżonek, którego dane zostały wpisane w części B2 formularza podpisuje się w rubryce 327. W przypadku formularza PIT-37 będą to kolejno rubryki: 138 i 139. Nowość! W tym roku, po raz pierwszy, jeden z małżonków może się na zeznaniu nie podpisać. Może to jednak nastąpić w sytuacji, w której upoważnił drugiego małżonka do podpisania zeznania w jego imieniu, a tenże, podpisując zeznanie oświadcza jednocześnie (pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania), że takie upoważnienie posiada.


Błędny NIP
Problem dotyczy w każdym formularzu PIT rubryk z numerami 1 i 2. Podatnicy często wpisują tam Numer Identyfikacji Podatkowej swojego pracodawcy. Bierze się to zapewne z tego, że np. w formularzu PIT-11, który jest wydawany przez pracodawcę w rubryce 1 wpisany jest numer płatnika, czyli pracodawcy, a nie podatnika, czyli nasz. Prawidłowo wypełniony przez nas formularz PIT-36 lub PIT-37 zawiera w rubryce 1 nasz NIP, a w rubryce 2 NIP naszego małżonka (jeżeli rozliczamy się wspólnie z nim).

Zła kolejność małżonków
Zdarza się, że małżonkowie rozliczający się wspólnie w dalszych częściach zeznania zapominają o zachowaniu kolejności ustalonej przez nich na początku zeznania. Osoba, która wpisana jest w rubryce B1 formularza jest "podatnikiem", a osoba wpisana w rubryce B2 jego "małżonkiem". Zgodnie z tą kolejnością należy wypełniać kolejne części formularza.

Stosowanie nieaktualnych druków
Należy pamiętać, że w danym roku należy rozliczać się na najnowszych formularzach. Mimo, że na stronie głównej sami wpisujemy w puste kratki informację, za który rok składamy zeznanie, trzeba pamiętać, że formularze co roku się zmieniają i nie można ich "wziąć na zapas".

Niejednolite adresy
Podatnicy wypełniając zeznanie roczne często zupełnie dowolnie wpisują swoje adresy zamieszkania i zameldowania. Często podatnik wpisuje w części B formularza PIT-36 lub PIT-37 adres zamieszkania przy jednoczesnym podaniu innego adresu dla płatnika (pracodawcy) co powoduje rozbieżność danych w zeznaniach podatkowych przesyłanych do urzędu skarbowego przez pracodawcę. Podatnicy powinni pamiętać również o tym, że w zeznaniu podatkowym w części B należy wykazywać adres zamieszkania właściwy w ostatnim dniu roku podatkowego, a nie adres zameldowania.

Nieaktualne dane
Wiele osób wymieniając dowód, zawierając związek małżeński i zmieniając przy tym nazwisko czy zmieniając adres zameldowania lub zamieszkania zapomina poinformować o tym swój urząd skarbowy. W wyniku tego, urząd skarbowy, opierając się na posiadanych przez siebie nieaktualnych informacjach, stwierdza niezgodność tych danych z danymi zawartymi przez podatnika w złożonym właśnie formularzu. Żeby tego uniknąć przy każdej zmianie naszych danych osobowych powinniśmy zgłosić tę zmianę wypełniając formularz NIP-3 (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej) lub NIP-1 (osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą). Wypełniamy je w całości, nie ograniczając się tylko do danych, które zostały zmienione.

Problemy z numerami rachunków
Osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej i rozliczające się za pomocą formularza PIT-37, jeśli chcą ewentualne zwroty nadpłaconych zaliczek na podatek otrzymywać na konto bankowe powinny podać w formularzu NIP-3 swój numer konta. Często zdarza się jednak sytuacja, że konto było podawane dawno, zapomnieliśmy o nim, a teraz się dziwimy, że zwrot podatku długo nie przychodzi. Problem może mieć swoje źródło właśnie w tym, że zapomnieliśmy zgłosić zmianę numeru konta. Ponadto częste problemy z rachunkami bankowymi polegają także na błędnym lub nieczytelnym wpisaniu przez podatnika numeru.

Brak oznaczenia celu złożenia formularza
Podatnicy nagminnie zapominają o rubryce zawierającej pytanie o cel złożenia zeznania, w której wystarczy tylko postawić krzyżyk. Osoby, które w danym roku składają pierwsze zeznanie powinni zaznaczyć kratkę "złożenie zeznania". Ci, którzy w złożonym już przez siebie zeznaniu znaleźli błędy, powinni złożyć korektę zeznania i wtedy zaznaczyć kwadrat "korekta zeznania".

Brak załączników do zeznania (PIT/D, PIT/O) w przypadku korzystania z odliczeń
Jeżeli korzystamy z odliczeń należy razem z zeznaniem złożyć odpowiedni załącznik oraz zaznaczyć w zeznaniu jakie załączniki składamy. Informacje te należy wpisać w części R (PIT-36) lub w części J (PIT-37). Jeżeli do zeznania PIT-37 składamy załącznik PIT/D to należy w rubryce 117 wpisać cyfrę "1", a nie postawić krzyżyk, ponieważ informacja dotyczy ilości złożonych załączników, a nie samego faktu ich złożenia. Jeżeli rozliczamy się wspólnie z małżonkiem i dołączamy PIT/D to powinniśmy także zaznaczyć, kto go dołącza.

Pomijanie małżonka
Podatnicy rozliczający się wspólnie z małżonkiem i korzystający z odliczeń często zapominają wpisać w załącznikach, w których wykazują odliczenia, dane swojego małżonka. Jeżeli w częściach B.1. i B.2. formularza PIT-36 i PIT-37 wpisaliśmy dane nasze i małżonka to, to samo musimy zrobić np. w częściach A.1. i A.2. formularza PIT/D.

Nieuwaga przy przenoszeniu danych
Częstym błędem wynikającym z braku staranności jest nieprawidłowe przeniesienie kwot z informacji PIT-11, PIT-11A lub z rozliczenia dokonanego przez płatnika PIT-40, PIT-40A. Podatnicy spiesząc się wpisują do zeznania inne kwoty niż mają wpisane w ww. informacjach, a te otrzymuje również urząd skarbowy, który stwierdza rozbieżność.

Brak zaokrąglenia lub nieprawidłowe zaokrąglenie podstawy obliczenia podatku oraz podatku należnego
Pamiętajmy o tym, iż zarówno podstawę obliczenia podatku, jak również sam podatek należny zaokrągla się do pełnego złotego (kwoty wynoszące: mniej niż 50 groszy pomija się, a 50 i więcej groszy podwyższa się do pełnych złotych).

Sumy odliczeń przewyższają obliczony podatek
Zdarza się, iż sumy odliczeń od podatku wykazane w załączniku PIT/O i odliczane w zeznaniu od podatku (w rubrykach 114 i 115 formularza PIT-37) przewyższają kwoty obliczonego podatku dochodowego pomniejszonego o składkę na powszechne ubezpieczenie zdrowotne. Należy uważać, żeby takiego błędu nie popełnić.

Małżonkowie rozliczają się wspólnie nie mając do tego prawa
Nie jest możliwe wspólne opodatkowanie małżonków, jeżeli chociaż jeden z nich prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną kartą podatkową lub ryczałtem ewidencjonowanym (bez względu na to, czy uzyskał dochody z tej działalności, czy też nie). Dzieje się tak nawet wtedy, gdy zgłoszono zawieszenie działalności. Nie jest również możliwe wspólne opodatkowanie małżonków, jeżeli chociażby u jednego z nich dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowane są podatkiem liniowym. Prawo do wspólnego rozliczenia nie przysługuje także podatnikom, którzy w trakcie roku podatkowego 2010 zawarli związek małżeński lub w stosunku do małżonków orzeczono separację lub zawarli umowę wyłączającą wspólność majątkową.

Nieprawidłowo ustalony dochód
Często po sprawdzeniu zeznania okazuje się, że dochód nie odpowiada różnicy między kwotą przychodu, a kosztami uzyskania przychodu (dotyczy pozycji 39, 47, 52, 57, 62, 66, 74, 79, 84 zeznania PIT-37; pozycji 45, 64, 74, 79, 88, 107, 117, 122 zeznania PIT-36). Najczęściej błąd ten popełniają osoby, które w roku podatkowym uzyskały dochody od kilku płatników i nieprawidłowo zsumowały ich wysokość z posiadanych informacji PIT-11.

Nieprawidłowo obliczony podatek dochodowy
Najczęściej dotyczy przypadków błędnego zastosowania obowiązującej skali podatkowej. W 2009 roku uległy zmianie progi podatkowe w skali podatkowej. Należy pamiętać o kwocie wolnej od podatku. Błąd związany jest z pozycją 107 PIT-37 oraz pozycją 171 PIT-36.

Problemy z zaliczkami w PIT-36
Tu należy odróżnić zaliczki wpłacone w ciągu roku i zaliczki należne za rok podatkowy. W poz. 192 zeznania powinny być wykazane zaliczki faktycznie wpłacone przez podatnika, natomiast w poz. 189 powinna być wykazana suma zaliczek należnych (a nie wpłaconych) za poszczególne miesiące roku podatkowego. W roku 2010 nie było obowiązku składania deklaracji miesięcznych PIT-5, PIT-5L, PIT-53, zatem zaliczki miesięczne należne za poszczególne miesiące roku podatkowego należy wykazać w zeznaniu podatkowym w części N. Przed naniesieniem do zeznania kwot należnych zaliczek i zaliczek wpłaconych należy przeanalizować np. dowody wpłat lub przelewów oraz prowadzone ewidencje, księgi i w oparciu o dokonaną analizę ustalić kwoty ww. zaliczek.

Nieprawidłowe odliczanie wydatków na Internet
Prawo do ulgi z tytułu użytkowania sieci Internet w lokalu (budynku) będącym miejscem zamieszkania podatnika, przysługuje wyłącznie osobie wymienionej na fakturze dokumentującej poniesienie wydatków. Maksymalne odliczenie od dochodu - 760 zł.

 
Copyright © 2014 Open Source Matters. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem dostępnym na licencji GNU GPL.